از حضرت ابوهریره رضی الله تعالی عنه روایت است است که حضرت پیغمبر صلی الله علیه وسلم فرموده : من حج الله ولم یرفث ولم یفسق رجع کیوم ولدتأمه. رواه مسلم. یعنی هر که حج کند برای رضای خداوند متعال واز رفت وفسوق دورباشد باز گردد چون روزی که زاده است او را مادر واو آنچنان پاک می شود گویی آن روز از مادر تولد شده است. واین حدیث صحیح مروی است که روزی برای آوردن هیزم رفته بود تا آنرا بفروشند وقوت خود را به وجه حلال کند وپشتواره بزرگ بست وصایم نیز بود وبرداشتن آنرا نمی توانست ایزد تعالی فرشته را فرستاد تا بر سر او پشتواره بدارد.

خداوند جل جلاله می فرماید: (من حج) هر که حج کند بدانکه حج کردن یکی از ارکان اسلام وعبادت وثواب در او بیشتر از عمره است چنانجه که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرموده است:‌من خرج من بیته یریدالحج کتب الله له بکل خطوۀ یضعها ویرفعها ثواب عنیق رقبه فان غسل واراد الاحرام خرج من ذنوبه کیوم ولدته امه واذالبی یقول الله تعالی عبدی غفرتک بالصواف کتب الله تعالی له بکل طواف سبعین حسنه فأذا استلم الحجر لکانها قبل باب الجنۀ فان اعتقه من النار ویبدل الله سیات الحسنات سبعون الفاَ من الملئکۀ فإذا وقف بالعرفات اعتقه من النار ویبدل الله سیات والحسنات رواه البیهقی: گفت رسول الله صلی الله علیه وسلم هر که حج کند بی آنجه تن به فسق آلوده کند وزبان بیهوده ونا بشائسته از همه گناهان بیرون آید همچنانکه آن روز از مادر زاده است و گفت علیه السلام بسیار گناه است که وی را هیچ چیزکفارت نکند مگر استادن عرفات وگفت علیه السلام شیطان را نه بیند در هیچ روز خوارتروحقیرترزردروی مگردر روز عرفه از بس رحمت که خدائتعالی بر خلق می بارد.

هر سال ویرا ثواب حج وعمره می نیسند وهرکه در مکه بمیرد یا مدینه ویرا نه عرض بود ونه حساب و گفت علیه السلام یک حج مبردر بهتر از دنیا ووهر چه در وی است ویرا جزانیست مگر بهشت و گفت علیه هیچچ گناه عظیم تر از این نیست که بعرفه باشد وگمان برد که آمرزیده نیست پس ای مومن تا زنده زیارت خانه کعبه کن که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودده است : من مات ولم یحج غلیمت بای دین شاء یعنی هر که بمیرد وحج نه کرده باشد پس بمیرد گوبه هر دینی که خواهد ودرجایی دیگری حضرت پیغمبر صلی الله علیه وسلم فرموده است: من مات ولم یحج فلیمت یهودیاَ اونصرانیاَ پس ترا باید که ننگ کنی از که جهود باشی یا نصرانیا باشی. درجای دیگر حضرت پیغمبر صلی الله علیه وسلم فرموده است: من استطاع ولم یحج فقد کفر مرا ازین کفر نزد بعضی کفر است ونزد امام ابوحنیفه کفران نعمت است یعنی چون ایزد تعالی کسی را مقدورمی گرداند ونعمت نبخشد وزیارت بیت الله نه کند هر آینه کفران نعمت کرده باشد و گفت علیه اسلام هر کرا قدرت باشد که زیارت کعبه کند ونکند خدایتعالی ویرا به نظر رحمنت نمی بیند ودعای او مستجاب نمی شود وفردای قیامت حشر او با آن کسان کند که از کعبه منکر باشند.

در جای دیگر رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید حقتعالی وعده کرده است که هر سالی شش هصد هزار بنده این خانه را زیارت کنند واگرکمترازآن باشنده خداوند جل جلاله فرشته گان را می فرستدتا آن عدد تمام شود و گفت فردای قیامت کعبه را چنان کنند که عروسی را جلوه خواهند کرد وهرکه حج کرده باشد اطراف کعبه را گیرند ودست ودر پرده های آن می زنند تا آنگاه که در بهشت شوند. در کتاب مصابیح ذکر است رسول الله صلی الله علیه وسلم فرموده هرکه بیاید سوی حج وجمع نکند هم در آن سال پس اگر نتواند در سال پیشینه کند واگر نتواند در سال سوم کند پس اگربمیرد وحج نکرده باشد در میان دو چشم او نوشته شود که این کافراست پس رسول الله صلی الله علیه وسلم آید واین آیت را خواند (من کفر فلن الله غنی عن العالمین).

حضرت پیغمبر صلی الله علیه وسلم می فرماید که چهار نفر اند که ایشان را نزد خدای تعالی عذر نیست یکی آنکه بانگ نماز شنود واجبابت نکند بغیر عذریعنی در سمجد حاضر نشود ودوم آنکه پیش او طعام باشد وبردراوسائل آید واورا چیزی ندهد، سوم آنکه امر معروف نهی منگر بجانیارد وچهامر آنکه بوجود استطاعت حج نکند. در جای دیگری حضرت پیغمبر صلی الله علیه وسلم فرموده است من مات فی طریق مکة جائاَ او ذاهباَ کت الله فی کل سنة سبعین حجة وسبعون عمره ة. در جای دیگر حضرت پیغمبر صلی الله علیه وسلم فرموده هرکه بمیرد در میان دو حرم حقتعالی بعث او با ایمان کند و گفت علیه اسلام، ان الله وملئکة یستغفرون لمن حج من مصم وماشیا. در جای دیگر حضرت پیغمبر صلی الله علیه وسلم فرموده است طواف خانه کعبه نمازاست مگر آنکه خدائتعالی در ان سخن گفتن حلال گردانید پس هر که سخن کند باید که سخن نیکو باشد.

از ابن عباس رضی الله تعالی عنه روایت است که برای سعد ابن جبیر گفت ای پسر من حج کن پیاده وباز گرد پیاده که من از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیده ام مر حاجی سوار را به هر گامی راحله که نهد هفتاد نیکی بود و مر پیاده را به هرگامی که نهد هفتصد نیکی است از نیکیهای مسجد حرام وک نیکی مسجد حرام صد هزار نیکی است. گفت علیه اسلام نشانی حج مقبول آن است که بعد آن بهتر باشد آن حاجی از آنچه که پیش از آن می بود. در جای دیگری حضرت محمد صلی الله علیه وسلم فرموده است حج هرکه حج می رود مزد نیست مگربهشت. و در جای دیگر فرموده است: من مات فی الطریق مکة مقبلاَ او مدبراَ غفر الله له البتة وشفع فی سبعین من اهل بیتۀ. ودر در جای دیگری حضرت پیغمبر صلی الله علیه وسلم فرموده است: الحج جهاد کل ضعیف. حج جهاد افرادواشخاص ضعیف که توانایی جهاد را ندارد است.

حضرت پیغمبر صلی الله علیه وسلم می فرماید: هر که اشتیاق سوی خانه کعبه شود و آب از دو چشم آورد خدای تعالی ندااکند ای فرشتگان من به بینید سوی بنده من که چگونه میرود آب از دو چشم او آنرا اشتیاق بیت من است گواه باشید شما که من آمرزیدم گناهان او و پو شیدم عیبهای او. در جای دیگر حضرت پیغمبر صلی الله علیه وسلم می فرماید: چون حجاج احرام بندند وتکبیر گویند حق تعال یگوید ای فرشتگان من ببینید سوی بنده گان من که با اشتیاق بیت من راه درازبریدند وترک خانه وفرزندان گرفتند از تکبی روتحلیل شان زمن پرشد وشما گواه باشید که من از ایشان خشنودشدم  وتوبه شان پذیرفتم وگناهاشان آمرزیدم وبهشت شان را حلال کردم ودوزخ بر ایشان حرام گردانیدم ایشانند دوستان من ومنم دوست ایشان ویاشان از آن من ومن از آن ایشان بر اشان دیوان نصبت نه کنم وبرای ایشان ترازوی نه نهم. این حدیث را ابن ماجه روایت کرده است.

درجای دیگر حضرت پیغمبر صلی الله علهی وسلم فرموده است چون بیرون آید کسی سوی حج از خانه بیرون آید از گناهان گویی از مادرزاده است وبرای او به هر گامی عبادت هفتاد ساله است تا باز گردد بسوی خانه خود وغنیمت دانید دعای او مستجاب است چهارروزشفاعت یابد در چهار صد نفر از تبع خود. در جای دیگر حضرت پیغمبر صلی الله علیه وسلم در مورد شفاعت خود می فرمایدسه نفررا شفعات من واجب است از امن من هر که هجرت کند سوی من ومن زنده باشم وهر که زیارت کند گور مرا بعد ازمرگ من وهرکه باشد دو زن یا سه یا چهار عدل کند میان ایشان. درجای دیگری فرموده است هرکه زیارت کند مرابعد موت من چنانستی که زیارت کرده باشد مرا در حیات من وهر که بمیرد در مکه چنانستی که مرده باشد برآسمان دنیا وهر که آشامد آب زمزم شفا یابد از هر دردی وهر که ببوسد سنگ اسود را گواهی دهد روزقیامت بوفای او وهر که طواف کند گرد خانه را هفت بار بدهید خداوند متعال او را ثواب ده برده از فرزندان اسماعیل علیه اسلام هر که سعی کند میان صفا ومروه ثابت دارد قدمها بر پل صراط.

در جای دیگر حضرت محمد صلی الله علیه وسلم می فرماید: من حج ولم یزرقبری فق جفانی ومن زار قبری وجبت له شفاعتی یوم القیامة. ورد جای دیگر حضرت پیغمبر صلی الله علیه وسلم در مورد زیارت قبرش می فرماید: من زار قبری فله الجنة. از عثمان بن عفان رضی الله تعالی عنه می فرماید: که هنگام که رسول الله صلی الله علیه وسلم رفتم واو درمرض الموت بودوآنزمان نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم کسی نبود سلام کردم جواب سلام داد ورسول الله صلی الله علیه وسلم را در گریه دیدم گفتم یا رسول الله صلی الله علیه وسلم گریه تان از چی جهت است گفت از سبب امت ام زیرا من که ایاشن را می گذارم ودارفانی را وداع می گویم، هرگناهی که در عهد من می کردند من ایشان را شفاعت می کردم. همچنان دیدم که شاد شدند گفتم یا رسول الله صلی الله علیه وسلم شاید شیدد گفت آری از آن جهت که جبرئیل علیه السلام بر من آمد گفت یا رسول الله صلی الله علیه وسلم حقتعالی می فرماید بشارت باد مرا ترا که هر که زیارت کند قبر ترا بعد از وفات شما جمه گناهان او بیامرزد واگرچه آمرزش نخواهد وتلخی جان کندن برو آسان کنم اگر چه فاسق باشد وحاجات او رواکنم ودر گور او را عذاب نکنم.