ماستر محمدامیرمحمدی ابلاغ

بعضی از مسائیل روزه:

مسئله: بعد از سحری خوردن روزه گرفتن، در سحری تأخیر کردن، ودر افطاری وقت اول را در نظر گرفتن مستحب است. گرچه بدون سحری خوردن نمیتوان روزه گرفت ولی خلاف عذر سحری خلاف سنت می باشد.

مسئله: افطار روزه بر چلم، سگرت وپان وغیره خوب نیست واگر چه با آن افطار می گردد.

مسئله: اگریک مسلمان ذریعه طعام غیر مسلم افطار کند، افطار او درست است.

مسئله: در رمضان شریف بعد از آذان مغرب به اندازه ده یا دوازده دقیقه تأخیر در نماز جماعت بهتر بوده تا روزه داران به اطمنان خاطر افطار نموده ودر نماز جماعت شرکت کرده بتوانند وعلاوه از رمضان چنین حکم نیست.

مسئله: اگر در ماه مبارک رمضان نماز جماعت فجر (صبح) در اول وقت اداء‌ گردد بهتر است زیرا بعد از صرف نمودن سحری مردم بیدار بوده میتوانند به کثرت در نماز جماعت شرکت کنند، اما در روشنی ممکن است اکثر مردم در خواب رفته نماز شان قضا ویا اقلاً از فضیلت جماعت محروم گردد.

مسئله: اگر از طریقق مسامات ورگها چیزی به بدن داخل گردد، روزه فاسد نمی گردد، بناً پیچکاری مخل روزه نمی باشد.

مسئله: اگر ذریعه پیچکاری گلوکوز در بدن تطبیق گردد، روزه فاسد نمی شود.

مسئله: استعمال دواء بر مواضع خارجی بواسر در روزه مخل نبوده اما ذریعه کدام آله داخل کردن دوا بر مواضع داخلی بواسیر روزه را فاسد می کند.

مسئله: در حالت روزه قطرات تیل یا دواء به داخل گوش انداخن مخل بوده اما رفتن قطرات آب به داخل گوش روزه را فاسدنمی کند.

مسئله: انداختن دواء و آب به داخل بینی ونیز رسیدن شان به حلق روزه را از بین می برد، لهذا در وقت غسل جنابت غرغره کردن ومبالغه کش کردن آب در بینی صرف نظر شود.

مسئله: چرب کردن سر در حالت روزه مخل نیست.

مسئله: استعمال دوا یا سرمه در چشم مضر روزه نبوده، گرچه در حلق اثر آن حس شود.

مسئله: اگر کدام رشیه مسواک در وقت مسواک کردن از راه حلق به شکم برسد، روزه درست است.

مسئله: اگر خون دندان ها به حلق برسد، دو حالت دارد:

１.     اگر لعاب دهن با خون برابر یا زیاد بود ودر حلق اثر آن حس نشود، روزه بحال خود است.

２.     اگر خون زیاد بوده واثر آن در حلق حس شود، روزه از بین می رود.

مسئله: اگر کسی شرش پاکت را به زبان ترکرده یا بلیسد ولعان دهن را بیرون تف کند، بعداً لعاب را که به حلق فرومی برد، نقصان ده روزه نمی باشد،‌اما اگر قبل از تف کردن این عمل انجام میشود، روزه فاسد می گردد.

مسئله: اگر کسی دودعنبر ویا دود های دیگر را قصداً بوی کند روزه اش می شکند، اگر بدون اختیاردودها به بنی یا حلق فرو رود ناقص روزه نمی گردد، لهذا در ماه رمضان از طرف روز حتی الوسع از دودها اجتناب باید کرد.

مسئله: در حالت روزه داری کشیدن سگرت،‌ چلم ونصوار روزه فاسد گردیده، قضایش لازم وکفاره ندارد.

مسئله: اگر در حالت مرضی شدید، دواء به دهن گذاشته شود بدون کدام کراهیت جایز بوده وبدون ضرورت چنین کار در رمضان مبارک مکروه بوده باید اجتناب شود.

مسئله: در دوران روزه استعمال پودر، کریم دندان، دنداسه یعنی پوست درخت چهارمغز وغیره مکروه بوده از آنها حذر باید نمود.

مسئله: در حالت روزه کشیدن خون روزه را فاسد ننموده، واگر به خوف ضعف قوه جسمی می انجامد مکروه است.

مسئله: در حالت ضرورت کشیدن دندان جایز بوده، اما به غیر ضرورت مکروه می باشد.

مسئله: در حالت روزه استعمال سرخی برلب ها باکی نداشته اما اگر احتمال رفتن آن به داخل دهن باشد مکروه است.

مسئله: ساعت تیری وبوسه کردن همسر ویا استراحت با آنها اگر خطر انزال ویا جماع را در پی نداشته باشد، جایز بوده اما برای جوان مکروه تحریمی وبرای پیر مرد بلا کراهیت جواز دارد، زیرا به روزه نقصان عاید نمی گردد.

مسئله: اگر در نتیجه ساعت تیری ویا بوسه کردن همسر تنها مذی خارج گردد یا نم احساس شود، به روزه کدام نقصان عاید نمی گردد.

مسئله: اگر در نتیجه بوسه وساعت تیری انزال صورت گیرد، روزه فاسد گردیده، قضا لازم وکفاره ندارد.

مسئله: اگر درحین روزه داری جماع صورت گیرد قضا وکفاره هردو لازم گردیده ودر همان روز خوردن ونوشیدن هم جایز نیست.

مسئله: اگر احتلام صورت گیرد، روزه درست است.

مسئله: اگر به فراموشی خورد ونوش و جماع به میان آمد، روزه به حال خود باقی است.

مسئله: اگر از اثر نظر ویا تفکر انزال گردید، روزه فاسد گردیده بناءً حفاظت تفکر ونظر فوق العاده ضروری است.

مسئله: اگر کسی از اثر پیری وعمر زیاد توان روزه گرفتن را نداشته باشد، فدیه داده میتواند، وفدیه یک روز روزه عبادت از مقدار صدقه فطر می باشد.

مسئله: اگر زن حامله، مریض وضعیف فدیه را اداء نمود، کافی شمرده نمی شود، بعد از صحت کامل روزه گرفتن ضروی است.

مسئله: مقدارفدیه عبارت از مقدار صدقه فطر بوده ووزن آن عبارت از ۱۵۷۴ گرام و ۶۴۰ ملی گرام گندم بوده، که به فقراء ومساکین، جنس ویا قیمت آن پرداخته میشود.

مسئله: دادن فدیه یک روز، روزه به فقراء متعدد، وهمچنان برای یک فقیر دادن فدیه های متعدد جایز است.

مسئله: اگر به سهوچیزی خورده شود یا کدام عمل محل روزه سرزد معاف بوده اما چنین سهو در نماز و حج معاف نمی باشد.

مسئله: دراین جا سوالی اینکه معنای روزه منع شدن وترک کردن است، پس کسیکه سهواً هم چیزی بخورد یا بنوشد یا جماع کند، صفت وحد روزه را از بین برد، چگونه روزه بحال خود باقی خواهد ماند؟ جواب وقتیکه روزه دار سهواً امرو افطار روزه را مرتکب گردد، بازهم امساک شرعی در حق وی باقی بوده زیرا این گونه افطار را رسول اکرم صلی الله علیه وسلم چنین تعبیر فرموده اند «ان الله اطعمه وسقاه» که توسط آن فعل وارتکاب بنده حکمًا معدوم قرار گرفته گرچه حساًوی می خورد یا می نوشد، لهذا امساک شرعی روزه در حصه وی کما فی السابق می باشد.